เธอ...
วันนี้เข้าไปอ่าน blog ของเธอมา ไม่เคยอ่านแล้วรู้สึกไม่ดีเท่านี้มาก่อนเลย เพราะท่อนนั้น
เธอคงไม่เคยรู้ ว่าฉันคอยอ่านมันมาตลอด อ่านทุกประโยค ทุกคำที่เธอเขียน
เธอคงลืมอะไรไปอย่าง ฉันก้อเป็นเหมือนเธอ เราสองคนเหมือนกัน เหมือนกันมาก...
ตอนนี้เราต่างคนต่างก้ออยู่คนเดียวบ้าง อยู่กับเพื่อนบ้าง สลับกันเหงา
สิ่งที่เราเหมือนกันก็คือความคิดมาก เก็บไปคิดตลอด และที่เหมือนมากขึ้นก็คือ
เราคิดมันอยู่ในใจทั้งคู่ ยากมากที่จะเอ่ยมันออกมา เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเสียใจ
เพราะเหตุนี้ล่ะมั้ง เธอถึงถามฉันว่า "เคยโกหกคนอื่น ให้เค้ามีความสุขบ้างไม๊"
อยากบอกว่า ตอนนั้นเข้าใจความหมายของเธอดี
เวลาที่เธอร้องไห้ ฉันรู้สึกแย่มาก ถึงมากที่สุด รู้สึกเลว ไม่คู่ควร เห็นแก่ตัว
แต่ฉันก้อเข้าใจ เพราะเธอเป็นเหมือนฉัน
แต่ถึงยังงั้นเธอก็ยังคงเหมือนฉัน ฉันแยกแยะไม่ออก ว่าอันไหนคือความจริง อันไหนคือไม่จริง
แยกไม่ออกว่าเธออารมณ์ดีอยู่จริงๆหรือป่าว แยกไม่ออกจริงๆ
แต่ก้ออยากบอกเธอเหมือนกันว่า ฉันก้อเหงา ไม่แพ้เธอเลย
มีบางอย่างที่ฉันไม่แน่ใจ ว่าเธอเป็นเหมือนฉันหรือป่าว...
ฉันกลัวความผิดพลาด ฉันเป็นคนไม่เปิดใจให้ใครง่ายๆ ไม่เชื่อใจใครง่ายๆ
ฉันถึงได้พูดกับเธอไปว่าอย่างนั้น ตอนก่อนกลับจากเชียงใหม่ครั้งก่อน
เพราะฉันกลัว กลัวว่ามันจะผิดพลาด มันจะล้มเหลว...
แต่นั่นเป็นความคิดในตอนนั้น...ในตอนนี้ ฉันเริ่มมั่นใจมากขึ้น เริ่มใจกล้ามากขึ้น
ตอนนี้ฉันคิดว่าไม่มีใครอีกแล้ว ที่จะรักฉัน....เท่าเธอ ไม่มีเลยจริงๆ
รอเพียงโอกาส และเวลาเท่านั้น ที่จะเติมเต็มความมั่นใจของฉัน
และก็อยากให้เธอรอเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้หรือป่าว ก็คงต้องแล้วแต่เธอ
7 เดือนกะสองวันแล้วตอนนี้ ก็ได้แต่หวังว่าตัวเลขนี้จะยังเดินต่อไปเรื่อยๆ
สุดท้ายนี้ อยากบอกว่า "รักเธอจริงๆ" ( ขอโทด ที่ได้แค่พิมพ์ )
เอาเพลงนั้นมาแปะไว้ด้วย อ่านดูแล้วมันเศร้าจริงๆ
แม้มีเธอเดินข้างกัน แม้ยังจะคุยกันเหมือนเคย
แม้กายก็ยังสัมผัส แต่ไม่รู้ทำไมไม่เคยอุ่นหัวใจ
ยังกับชีวิต ยังคงเติมไม่เต็ม
ถึงเธอจะบอกรักกัน ฉันเองที่ไม่เคยแน่ใจ
ว่าเธอคือคนที่ใช่ ผิดมากไหมที่ใจกลับคิดอย่างนี้ไป
อยากจะหยุดคิด ก็ยังห้ามไม่ไหว
ก็เหงา และเหมือนไม่มีใคร
กอดเธอไว้ ยังคงคล้ายตัวคนเดียว
ก็เหงาใจ และคิดถึงไออุ่น
จากคนไหนสักคน ที่ฉันไม่แน่ใจ ไม่รู้เลย
ฉันได้แต่เตือนหัวใจ ว่าเธอนี่ไงที่ต้องการ
แต่หัวใจไม่เคยรู้สึก ยังคำนึงจนเกินจะไปขัดขืนมัน
อยากจะหยุดคิด ยังห้ามไม่ไหว
ช่วงนี้เธอคงเหนื่อยมาก สู้ๆนะ รักษาสุขภาพด้วย
ไม่รู้เธอจะมาอ่านเจอเมื่อไหร่เหมือนกันนะ รักนะ (?จากผู้ชายขี้อาย งี่เง่าคนนึง)
edit @ 2006/07/26 00:02:23
วันนี้เข้าไปอ่าน blog ของเธอมา ไม่เคยอ่านแล้วรู้สึกไม่ดีเท่านี้มาก่อนเลย เพราะท่อนนั้น
เธอคงไม่เคยรู้ ว่าฉันคอยอ่านมันมาตลอด อ่านทุกประโยค ทุกคำที่เธอเขียน
เธอคงลืมอะไรไปอย่าง ฉันก้อเป็นเหมือนเธอ เราสองคนเหมือนกัน เหมือนกันมาก...
ตอนนี้เราต่างคนต่างก้ออยู่คนเดียวบ้าง อยู่กับเพื่อนบ้าง สลับกันเหงา
สิ่งที่เราเหมือนกันก็คือความคิดมาก เก็บไปคิดตลอด และที่เหมือนมากขึ้นก็คือ
เราคิดมันอยู่ในใจทั้งคู่ ยากมากที่จะเอ่ยมันออกมา เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะเสียใจ
เพราะเหตุนี้ล่ะมั้ง เธอถึงถามฉันว่า "เคยโกหกคนอื่น ให้เค้ามีความสุขบ้างไม๊"
อยากบอกว่า ตอนนั้นเข้าใจความหมายของเธอดี
เวลาที่เธอร้องไห้ ฉันรู้สึกแย่มาก ถึงมากที่สุด รู้สึกเลว ไม่คู่ควร เห็นแก่ตัว
แต่ฉันก้อเข้าใจ เพราะเธอเป็นเหมือนฉัน
แต่ถึงยังงั้นเธอก็ยังคงเหมือนฉัน ฉันแยกแยะไม่ออก ว่าอันไหนคือความจริง อันไหนคือไม่จริง
แยกไม่ออกว่าเธออารมณ์ดีอยู่จริงๆหรือป่าว แยกไม่ออกจริงๆ
แต่ก้ออยากบอกเธอเหมือนกันว่า ฉันก้อเหงา ไม่แพ้เธอเลย
มีบางอย่างที่ฉันไม่แน่ใจ ว่าเธอเป็นเหมือนฉันหรือป่าว...
ฉันกลัวความผิดพลาด ฉันเป็นคนไม่เปิดใจให้ใครง่ายๆ ไม่เชื่อใจใครง่ายๆ
ฉันถึงได้พูดกับเธอไปว่าอย่างนั้น ตอนก่อนกลับจากเชียงใหม่ครั้งก่อน
เพราะฉันกลัว กลัวว่ามันจะผิดพลาด มันจะล้มเหลว...
แต่นั่นเป็นความคิดในตอนนั้น...ในตอนนี้ ฉันเริ่มมั่นใจมากขึ้น เริ่มใจกล้ามากขึ้น
ตอนนี้ฉันคิดว่าไม่มีใครอีกแล้ว ที่จะรักฉัน....เท่าเธอ ไม่มีเลยจริงๆ
รอเพียงโอกาส และเวลาเท่านั้น ที่จะเติมเต็มความมั่นใจของฉัน
และก็อยากให้เธอรอเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้หรือป่าว ก็คงต้องแล้วแต่เธอ
7 เดือนกะสองวันแล้วตอนนี้ ก็ได้แต่หวังว่าตัวเลขนี้จะยังเดินต่อไปเรื่อยๆ
สุดท้ายนี้ อยากบอกว่า "รักเธอจริงๆ" ( ขอโทด ที่ได้แค่พิมพ์ )
เอาเพลงนั้นมาแปะไว้ด้วย อ่านดูแล้วมันเศร้าจริงๆ
แม้มีเธอเดินข้างกัน แม้ยังจะคุยกันเหมือนเคย
แม้กายก็ยังสัมผัส แต่ไม่รู้ทำไมไม่เคยอุ่นหัวใจ
ยังกับชีวิต ยังคงเติมไม่เต็ม
ถึงเธอจะบอกรักกัน ฉันเองที่ไม่เคยแน่ใจ
ว่าเธอคือคนที่ใช่ ผิดมากไหมที่ใจกลับคิดอย่างนี้ไป
อยากจะหยุดคิด ก็ยังห้ามไม่ไหว
ก็เหงา และเหมือนไม่มีใคร
กอดเธอไว้ ยังคงคล้ายตัวคนเดียว
ก็เหงาใจ และคิดถึงไออุ่น
จากคนไหนสักคน ที่ฉันไม่แน่ใจ ไม่รู้เลย
ฉันได้แต่เตือนหัวใจ ว่าเธอนี่ไงที่ต้องการ
แต่หัวใจไม่เคยรู้สึก ยังคำนึงจนเกินจะไปขัดขืนมัน
อยากจะหยุดคิด ยังห้ามไม่ไหว
ช่วงนี้เธอคงเหนื่อยมาก สู้ๆนะ รักษาสุขภาพด้วย
ไม่รู้เธอจะมาอ่านเจอเมื่อไหร่เหมือนกันนะ รักนะ (?จากผู้ชายขี้อาย งี่เง่าคนนึง)
edit @ 2006/07/26 00:02:23
คิดถึงนะ อยากไปหา อยากเจอ
happy ending
